Przewoźnicy i kierowcy muszą się stosować do zmienionych zasad określonych europrjską umową ADR dotyczącą przewozu towarów niebezpiecznych

Zamieszczono: 2009/07/23, Patryk Gust

ZOFIA JÓŹWIAK

Nowe regulacje są łatwiejsze do zrozumienia do dotychczasowych i obejmują zarówno wyposażenie pojazdu, jaki i instrukcje zachowania załogi w razie wypadku lub innego zagrożenia.

Europa wymaga ...

Przepisy dla wożących chemikalia, materiały wybuczowe czy trująceodpady wynikające przede wszystkim z umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych ADR (The Europen Agreement concerning the International Carriage of Dangerous Goods by Road) obowiązującej nie tylko w krajach Unii Europejskiej, ale i innych krajach na naszym kontynencie. Została ona ratyfikowana przez Polskę jeszcze w 1975 r.

Co dwa lata jest akyualizowana, w tym roku zaczęła obowiązywać kolejna nowelizacja na lata 2009-2011.

Najważniejsze krajowe regulacje zawarte są natomiast w ustawie o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych (DzU z 2002r. nr 199, poz.1671 ze zm.)

Poszczególne rodzaje towrów niebezpiecznych są sklasyfikowane zgodnie z umową ADR (rozróżnia ona 13 klas takich towarów).

1 lipca skończył się okres przejściowy, w którym przewoźnicy, nadawcy i kierowcy mogli stosować zarówno ADR 2007, jak i ADR 2009.

NIEZBĘDNE WYPOSAŻENIE POJAZDU

Są elementy wyposażenia konieczne w każdym aucie przewożacym towary niebezpieczne. Należą do nich:

• klin pod koła (trzeba pamiętać o dostosowaniu wymiarów do wielkości kół),
• dwa stojące znaki ostrzegawcze (np. pachołki odblaskowe, trójkąty odblaskowe, lub lamy błyskowe o pomarańczowym świetle, zasilane niezależnie od instalacji elektrycznej pojazdu),
• kamizelka lub ubranie ostrzegawcze dla każdego członka załogi (np. określone w normie EN 471),
• latarka (działająca) dla każdego członka załogi pojazdu,
• środki ochrony izndywidualnej (przede wszystkim rękawice i okulary),
• odpowiedniej wielkości i odpowiedniego raodzaju gaśnice.

Niektóre przedmioty wchodzące w zakres wyposażenia są niezbędne tylko przy przewozach wybranych rodzajów towarów. Należą do nich:

• sprzęt do ochrony dróg oddechowych (tzw. maska ucieczkowa),
• łopata,
• pojemniki z tworzywa (do zbierania resztek),
• osłony otworów kanalizacyjnych (wymagane m.in. przy przewozie paliw),

Takie wyposażenie najprościej kupić w komplecie. Znajduje się w sprzedaży jako homologowany zestaw ADR.

Pojazdy przewożące towary niebezpieczne muszą mieć wyposażenie ochronne - ma być ono dobrane odpowiednio do konkretnych grup towarów. w nowych przpisach zostało ono ujednolicone, dzięki czemu przewoźnikom uda się zapewne uniknąć kar za braki w wyposażeniu nakładanych przes inspektorów transportu drogowego.

Pamiętaj o klinach igaśnicach ...

Do tej pory wiele kwestii firmy nadające niebezpieczne towary rozstrzygały uznaniowo. Niektóre miały np. własne wymagania co do rodzaju obuwia, kóre powinien mieć kierowca przewożący substancje żrące. W takiej sytuacji kierowca nie dysponujący właściwymi butami miał problem, czy w ogóle może się podjąć przewozu. Jeśli nie miał, a spotkał na drodze inspektora, to płacił karę. Przewożący towary niebezpieczne autem bez wymaganego wyposażenia awaryjnego w razie sprawdzenia płaci 100 zł kary za każdy brakujący element. Więcej, bo 500 zł, kosztuje brak gaśnic.

Prosta instrukcja ...

Jednym z jaważniejszych dokumentów, któer musi mieć kierowca ze sobą w trasie, jest pisemna instrukcja dotycząca przewożonych materiałów. Dotychczas było z tym masę problemów, bo każdy nadawca dawał swoje instrukcje dla każdej grupy towarów odrębnie i na dodatek w językach państw, przez które podróżował ładunek. Kierowca woził więc ze sobą nieraz kilkanaście dokumentów.

Nowe zalecenia są bardziej ogólne i określają zasady ratowania życia i akcji ratowniczej bezpośrednio po wypadku lub awarii.

jednakowy dla wszystkich kierowców przewożących towary niebezpieczne  wzór można ściągnąć z Internetu - jest on w umowie europejskiej ADR na lata 2009 - 2011 (można go znaleźć m.in. pod adresem: http://www.unece .org/trans/danger/publi/adr/Instructions/Polish_revised.pdf). Musi on się znlaeźć w szoferce, i to w wersji kolorowej oraz w języku bądź językach zrozumiałych dla załogi pojazdu.

Za sprawność wyposażenia i za dostarczenie instrukcji odpowiada przewoźnik. do 1 stycznia 2009r. przekazanie instrukcji było obowiązkiem nadawcy.

Przypominamy też, że zarówno przewoźnicy, jak i firmy nadające muszą zatrudnić (niekoniecznie etatowo) doradcę do spraw bezpieczeństwa trasnportu drogowego toiwarów niepezpiecznych. W razie wątpliwości (jest np. dopuszczalne w szczególnych sytuacjach modyfikowanie instrukcji) trzeba pytać właśnie doradcę. Jeśli go nie wyznaczymy, ryzykujemy otrzymanie kary 5 tys. zł.

Uważaj na tunel ...

Jest jeszcze kilka zmian w ADR, np. obowiązek wpisywania do dokumentu przewozowego kodów  ograniczenia dotyczących przejazdu przez tunele, jeżeli takie znajdują się na planowanej trasie. Ponadto na niektórych przesyłkach, kontenerach, cysternach czy pojazdach trzeba umieszczać nowy znak, którym oznacza sie materiały zagrażające środowisku.

Źródł:db.Rzeczpospolita