ADR
ADR (fr. L' Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route) to międzynarodowa konwencja dotycząca drogowego przewozu towarów i ładunków niebezpiecznych, sporządzona w Genewie30 września 1957r. Została ratyfikowana przez Państwo Polskie w 1975 r. Przepisy umowy ADR są nowelizowane w cyklu dwuletnim. Umowa obowiązuje obecnie w 35 krajach.
Od 2003 roku każde przedsiębiorstwo zajmujące się transportem drogowym towarów niebezpiecznych, zobowiązane jest do wyznaczenia u siebie doradcy ds bezpieczeństwa (Doradca ADR), którego zadaniem jest pomoc w realizacji wymagań nałożonych przez konwencję, sporządzanie obowiązkowych sprawozdań rocznych do wojewody, oraz wprowadzanie odpowiednich procedur i instrukcji bezpieczeństwa.
Zawartość umowy ADR
Aktualnie obowiązująca wersja Umowy ADR to wersja 2007r. Składa się ona z Umowy właściwej oraz z załączników A i B, będących jej integralną częścią. Umowa właściwa określa stosunki prawne między uczestniczącymi państwami, natomiast załączniki zawierają przepisy regulujące w szerokim zakresie warunki przewozu poszczególnych materiałów niebezpiecznych w międzynarodowym transporcie samochodowym.
Załącznik A
Załącznik A obejmuje podział wszystkich produkowanych na świecie materiałów niebezpiecznych na 13 klas zagrożeń oraz zawiera szczegółową klasyfikację tych materiałów w poszczególnych klasach:
KLASA
- 1 - Materiały i przedmioty wybuchowe
- 2 - Gazy
- 3 - Materiały ciekłe zapalne
- 4.1 - Materiały stałe zapalne
- 4.2 - Materiały samozapalne
- 4.3 - Materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy zapalne
- 5.1 - Materiały utleniające
- 5.2 - Nadtlenki organiczne
- 6.1 - Materiały trujące
- 6.2 - Materiały zakaźne
- 7 - Materiały promieniotwórcze
- 8 - Materiały żrące
- 9 - Różne materiały i przedmioty niebezpieczne
Dodatkowo w tym załączniku określone zostały ogólne i szczegółowe warunki opakowania pojedynczych materiałów, wymagania w zakresie oznakowania materiałów oraz warunki badań i znakowania tych materiałów.
 1 materiały wybuchowe |
 2.1 gazy palne |
 2.2 gazy niepalne |
 2.3 gazy trujące |
 3 ciecze zapalne |
 4.3 niebezpieczne w zetknięciu z wodą |
 5.1 utleniające |
 6.1 trujące |
 6.2 zakaźne |
 7 radioaktywne |
 8 żrące |
 9 niebezpieczne |
Załącznik B
W załączniku B określone są:
- warunki przewozu poszczególnych materiałów niebezpiecznych
- warunki techniczne pojazdów samochodowych
- warunki techniczne przyczep (naczep), cystern i kontenerów - cystern
- warunki oznakowania pojazdów i dodatkowego ich wyposażenia
- warunki załadunku i wyładunku poszczególnych materiałów
- zakazy ładowania ładunku razem w jednym pojeździe
- wymagania dotyczące osób uczestniczących w przewozie
- niezbędna dokumentacja przy tych przewozach
Państwa które ratyfikowały umowę ADR
Obecnie do Umowy ADR (według kolejności przystąpienia) należą państwa: - Albania, Austria, Azerbejdżan, Belgia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Jugosławia, Kazachstan, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia, Maroko, Mołdowa, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Rosja, Rumunia, Serbia i Czarnogóra, Słowacja, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja, Ukraina, Węgry, Wielka Brytania, Włochy.
Umowa ADR ma wspólne źródła z umowami dotyczącymi międzynarodowego transportu: drogą morską (IMDG), kolejową (RID) i lotniczą (ICAO).
